Blog: Steen heeft een hart

Vakantie op Sardinië bracht ons op het spoor van de kunstenaar Pinuccio Sciola (1942-2016). In het dorpje San Sperate bezochten we zijn tuin. Pinucci was op zoek gegaan naar het hart van de steen en trof daar prachtige klanken aan. Scultura Sonore; het blies me omver, het raakte me diep.

Sculpturen die klank voortbrengen als je erover strijkt, met je hand, met een steen. Met mijn oor er tegenaan waande ik mij in de steen zelf. Ik hoorde de steen praten. Een nieuwe taal maar zo vertrouwd in de vorm van klanken die wij muziek noemen.

De plek zelf was lastig te vinden. Eenmaal aangekomen vroeg een dame ons een bescheiden entreeprijs. We namen plaats in de schaduw. Toen er zo’n zes bezoekers waren startte ze de rondleiding. De tuin was een oase van rust. Ik genoot van het daar rondlopen. Sculpturen tussen het groen, bij sommige kroop het onkruid omhoog, paden met wat grind die het terrein toegankelijk hielden. Het was charmant maar ook zo bescheiden!

Mijn fantasie sloeg op hol. Deze tuin verdiende veel meer bekendheid. Dit had het in zich een internationale topattractie te zijn. Die bovendien het nogal slaperige dorpje mee kon nemen in de vaart der volkeren. Bussen met bezoekers, faciliteiten als restaurant, souvenirshop, workshops etc. Ik zag het voor me. Met een investeerder en contacten in de internationale kunst- en toeristenwereld zou dit toch zo gepiept zijn?

Aan de andere kant: ik genoot vooral zo omdat het een onverwachte ontdekking was. Was het niet juist ook die bescheidenheid en de rust die mij zo raakte? Zou bekender en grootser niet tegelijkertijd verlies van karakter betekenen?

De kunstenaar bleef door mijn hoofd spoken. Hoe was hij hiertoe gekomen? Welke stappen had hij in zijn leven gezet? Vanwaar die passie en vuur voor steen? Het eveneens bescheiden boekje over zijn werk beschrijft hem als een boer met hart en respect voor het leven van de natuur. Het laat foto’s zien van internationale exposities. Dat dus ook.

De oerklank van een steen blootleggen. Het lijkt zo simpel maar herbergt een wereld van ontdekken, leren en het combineren van talenten. Pinuccio Sciola moet niet alleen kennis hebben gehad van steen maar ook een ontwikkeld muzikaal gevoel, waardoor hij de stenen zo kon bewerken dat er een harmonieus scala aan klanken naar voren kwam. Hoe kwam hij erachter dat je die kreeg door inkepingen in de steen te maken? Dat vertelt het verhaal niet.

Zijn bescheidenheid laat bij mij vraagtekens achter. Het zij zo. Dankbaar verlieten we zijn wonderlijke wereld.

[unex_ce_button id="content_5pfu7t52r,column_content_tfu2uh3fb" button_text_color="#000000" button_font="regular" button_font_size="15px" button_width="auto" button_alignment="center" button_text_spacing="2px" button_bg_color="#f26000" button_padding="15px 60px 15px 60px" button_border_width="0px" button_border_color="#000000" button_border_radius="0px" button_text_hover_color="#ffffff" button_text_spacing_hover="2px" button_bg_hover_color="#000000" button_border_hover_color="#000000" button_link="http://martd.nl/blogs-2/" button_link_type="url" button_link_target="_self" has_container="" in_column="1"]Terug naar Blogs[/ce_button]