Ik mis V&D

Het heeft even geduurd, maar nu durf ik het voluit te zeggen: ik mis V&D. En ik mis hiervoor een actiegroep. We doen het nu al een tijd jaar zonder. Ben ik de enige die V&D mist? Nee toch? Ik wil V&D terug. Niet alleen om al die trieste lege panden in binnensteden weer te vullen - gelukkig doet Hudson Bay daar al zijn best voor - maar vooral als persoonlijk baken van middelmatigheid, ‘kip-kerrie-altijd-goed’ en schappelijke-prijs-winkel.

Zolang als ik leef was V&D voor mij een ankerpunt en verbonden aan het woord ‘gezellig’. Als kind met mijn moeder naar Amsterdam met de bus en dan in ieder geval een V&D-tje pakken. Panty’s, sokken, ondergoed, nachtgoed, wellicht nog een vestje of trui. Er werd altijd wat gescoord.

Onbewust zette ik die traditie voort. Als tiener op de fiets voor een agenda, kaftpapier, schooltas. Als zelfstandig wonende voor het aardappelschilmesje, leuke bekers, pannen, dekbedhoezen. Als jonge moeder speciaal voor de kinderkleren. Als vriendin voor betaalbare cadeaus voor de vriendenschaar. In de winter voor sjaals, mutsen, handschoenen. In de zomer voor bikini’s, strandlakens, zomertas. Met kerst voor een gekke ketting en oorbellen en extra versierspul. Met verjaardagen voor de heerlijke taarten en broden.

Het kwam vaak voor dat ik bij het winkelen eerst naar V&D ging om te kijken of ze wat hadden, dan struinde ik een aantal andere winkels af en ging ik terug naar V&D om te kopen wat ik al eerder had gezien. Geslaagd!. Ja, het was wellicht een ‘middle-of-the-road’ winkel maar ook dat durf ik eindelijk toe te geven: ik ben gewoon een mens met regelmatig behoefte aan ‘middle-of-the road’ producten.

Overigens brengt deze weemoedigheid mij ook op de zo vaak geciteerde dichtregel van Lucebert “Alles van waarde is weerloos”. Ik constateer dat ik de waarde van V&D in mijn leven heb onderschat toen deze er gewoon was. Was het mogelijk geweest dat, als alle klanten V&D vaker hun waardering hadden doen blijken, er niet zo waardeloos met dit Nederlandse erfgoed was omgegaan?

Gedicht Lucebert:
De zeer oude zingt
er is niet meer bij weinig
noch is er minder
nog is onzeker wat er was
wat wordt wordt willoos
eerst als het is is het ernst
het herinnert zich heilloos
en blijft ijlings
alles van waarde is weerloos
wordt van aanraakbaarheid
rijk
en aan alles gelijk
als het hart van de tijd
als het hart van de tijd

 

[unex_ce_button id="content_7tpkobma4,column_content_tfu2uh3fb" button_text_color="#000000" button_font="regular" button_font_size="15px" button_width="auto" button_alignment="center" button_text_spacing="2px" button_bg_color="#f26000" button_padding="15px 60px 15px 60px" button_border_width="0px" button_border_color="#000000" button_border_radius="0px" button_text_hover_color="#ffffff" button_text_spacing_hover="2px" button_bg_hover_color="#000000" button_border_hover_color="#000000" button_link="http://martd.nl/blogs-2/" button_link_type="url" button_link_target="_self" has_container="" in_column="1"]Terug naar Blogs[/ce_button]